2022

Een zorginstelling weigert de factuur voor de externe ondersteuner te voldoen. Er is vooraf wel toestemming gegeven maar ook gevraagd om een inschatting, die is niet gegeven. De LCvV oordeelt dat in de wet is opgenomen (art. 6 lid 3 Wmcz2018) dat de kosten die redelijkerwijs noodzakelijk zijn voor de vervulling van de werkzaamheden, waaronder kosten voor onafhankelijke ondersteuning, ten laste van de instelling komen. De cliëntenraad had niet de beschikking over een andere onafhankelijke ondersteuner of adviseur m.b.t. de veelomvattende instemmingsaanvraag over een nieuw medezeggenschapsreglement. Dat de clientenraad niet de gevraagde raming heeft gegeven vindt de commissie niet zorgvuldig maar ook de zorginstelling zelf is hier nooit meer op teruggekomen. De zorginstelling kende de ondersteuner en diens tarieven en kon aan de uitgebrachte adviezen zien dat er veel tijd geïnvesteerd werd. Het onbetaald laten van de factuur c.q. het afwentelen ervan op de leden van cliëntenraad in persoon zou geen toelaatbare uitkomst zijn.

Drie cliëntenraden zijn het niet eens met een nieuwe medezeggenschapsregeling. Ze zijn niet bij het totstandkomingstraject betrokken geweest en hetgeen zij in de instemmingsprocedure naar voren hebben gebracht is niet allemaal overgenomen door de instelling.    De commissie deelt de algemene zorg van deze raden dat de nieuwe regeling een zeer ingrijpende wijziging (feitelijk een volledige reorganisatie van de cliëntmedezeggenschap) inhoudt en ten koste zal kunnen gaan van goed functionerende raden en ziet onvoldoende waarborgen waarmee dat voorkomen of opgevangen kan worden. Dit op zichzelf is voor de LCvV al voldoende reden om geen vervangende toestemming te geven voor vaststelling van de voorgestelde uniforme medezeggenschapsregeling.    Om partijen verder te helpen in de te hervatten instemmingsprocedure worden afzonderlijk aangedragen thema’s ook beoordeeld. Het verplicht opdelen van een raad in een deelraad cliënten en een deelraad vertegenwoordigers met toekenning van advies- en instemmingsrecht alleen aan de deelraad cliënten, acht de commissie niet voor alle locaties aangewezen. ..

Een zorginstelling en lokale cliëntenraad worden het over enkele bepalingen in de nieuwe medezeggenschapsregeling niet eens. De LCvV oordeelt dat het ondertekenen van de nieuwe regeling door alleen de CR-voorzitter de raad als geheel zal binden. Indien de zorginstelling aanvullende afspraken met cliëntenraadsleden, bijvoorbeeld over hun vergoeding, in een overeenkomst wil vastleggen dan kan dat. Kosten voor juridische ondersteuning bij het voeren van een LCvV procedure wil de zorginstelling wel vergoeden (bovenwettelijk) maar pas na goedkeuring vooraf. De LCvV vindt dat niet onredelijk. Toepassing van een uniforme vergoedingenregeling voor alle clientenraadsleden van de zorgorganisatie acht de LCvV ook redelijk. De regeling kan aldus worden vastgesteld.

Een door de LCvV als representatieve delegatie aangemerkt drietal, verzoekt de LCvV om huidige clientenraad van een instelling te ontbinden en om daarna zelf benoemd te worden als nieuwe clientenraad. De commissie is wel bevoegd om over het eerst maar niet om over het tweede een oordeel te geven. De commissie ziet geen aanwijzingen dat de huidige CR structureel tekortschiet in de belangenbehartiging. 

Bij een grote zorgorganisatie stemmen 2 van de 25 lokale raden niet in met de nieuwe medezeggenschapsregelingen. De LCvV vindt het onthouden van instemming door deze raden niet onredelijk en geeft geen vervangende toestemming. Een zwaarwegend belang bij vaststelling van het betreffende reglement is niet aangetoond. Geadviseerd wordt om de punten van onenigheid nader te bespreken.

Een voormalig clientenraadslid is het er niet mee eens dat zijn lidmaatschap aan de raad is beëindigd en stelt dat niet op alle locaties waar dat moet een raad is ingesteld. De LCvV is niet bevoegd om hier een oordeel over te geven.