2023

Aan een cliëntenraad is medegedeeld dat het contract van de huidige ondersteuner per 1 januari a.s. niet verlengd wordt. De raad is tevreden over de ondersteuner en geeft aan dat er instemmingsrecht op een wijziging in de ondersteuning van toepassing is. De zorginstelling geeft aan dat als er een nieuwe ondersteuner wordt voorgedragen, het instemmingsrecht van toepassing zal zijn. De raad is het daar niet mee eens en wil dit aan de LCvV voorleggen. De raad voorziet tevens zwaarwegende nadelen bij een aankomende periode zonder -, of met een tijdelijke andere, ondersteuning. De voorzitter treft een voorlopige voorziening inhoudend dat de raad vanaf 1 januari a.s. tot (tenminste) de datum van de zitting bij de LCvV een beroep op de huidige ondersteuner moet kunnen blijven doen.

Een lokale clientenraad stemt niet in met de nieuwe (uniforme) medezeggenschapsregeling. De bezwaren van de raad komen voort uit een gebrek aan vertrouwen in- en samenwerkingsprobleem met, de CCR, en zijn niet tegen de regeling als zodanig gericht. De zorginstelling acht het niet werkbaar wanneer deze lokale raad zich buiten de medezeggenschapsstructuur plaatst en om elk locatieovertijgend onderwerp zowel aan de CCR als aan deze raad te moeten voorleggen. De commissie is niet overtuigd van de onwerkbaarheid aangezien het in de praktijk al een hele tijd wel zo blijkt te kunnen, maar vindt dat het niet instemmen door de clientenraad ten koste gaat van de collectiviteit en de slagkracht van andere raden. Ook is van locatiespecifiek belang bij een eigen, andere, regeling, niet gebleken. Dat maakt dat er wel vervangende toestemming voor vaststelling van de nieuwe regeling wordt gegeven.

Een zorginstelling wil een clientenraad die nog uit een persoon (alleen de voorzitter) bestaat ontbinden. De raad is in korte tijd twee keer ‘leeggelopen’ waarbij vertrekkende leden hebben aangegeven te zijn weggegaan vanwege de werkwijze van de voorzitter. De voorzitter oefent, met toestemming van de zorginstelling, sindsdien de taken alleen uit. De voorzitter erkent dat hij niet de makkelijkste is en wil wel meeewerken aan coaching mits het een externe onafhankelijke coach zal zijn. Het MZ-reglement biedt de zorginstelling geen aanknopingspunt om een raad in deze situatie te ontbinden noch een lid te schorsen of ontslaan. Dat laatste kunnen alleen mederaadsleden doen. Vanwege het aanbod tot coaching en het feit dat niet meer geprobeerd is om de raad (nogmaals) aan te vullen, wijst de commissie het ontbindingsverzoek af.

Een delegatie van ouders/vertegenwoordigers van clienten van een woonzorglocatie heeft eind 2021 de Raad van Bestuur verzocht om een lokale clientenraad in te stellen. Dat verzoek is afgewezen. In de periode daarna verhuizen de meeste clienten (7 van de 10) van deze locatie als gevolg van een beleidswijziging. De vertegenwoordigers van de drie nog resterende clienten (die niet willen verhuizen)  leggen het verzoek cq. de afwijzing voor aan de LCvV. Die oordeelt dat de argumenten van de zorgorganisatie om het verzoek af te wijzen niet voldoende overtuigen, en dat er in beginsel dus wel een lokale clientenraad ingesteld zou moeten worden. Omdat echter op korte termijn een aanzienlijk aantal nieuwe cliënten te verwachten is, hoeft dit pas over een half jaar en kan vanuit de nieuwe groep nog naar voren komen dat zij het niet nodig vinden een eigen raad in te gaan stellen.

Een zorginstelling wil wegens (ernstige) samenwerkingsproblemen een cliëntenraad ontbinden. De LCvV is van oordeel dat niet aan de wettelijke criteria voor ontbinding wordt voldaan. De raad ontplooit nog activiteiten voor het algemeen cliëntenbelang, terwijl de instelling daar nauwelijks meer medewerking aan verleent door geen ondersteuning en lokaal overleg meer te faciliteren. Voorts is mediation te gemakkelijk als alternatieve oplossingsrichting verworpen. Dat strookt niet met de inspanningsverplichting van een zorginstelling om te proberen de samenwerking weer te verbeteren. Het ontbindingsverzoek wordt afgewezen.

Een lokale cliëntenraad wendt zich tot de LCvV vanwege het reeds invoeren van een nieuwe medezeggenschapsregeling voor alle overige raden en de CCR van de instelling. De lokale raad heeft de nietigheid van dat besluit ingeroepen omdat hij niet had ingestemd.In reactie op het verzoek vraagt de zorginstelling de LCvV om vervangende toestemming om het reglement ook voor betreffende lokale raad te gaan vaststellen. Oordeel LCvV: Het is toegestaan om een regeling voor overige raden, die er wel mee hebben ingestemd, reeds vast te stellen. De ingeroepen nietigheid heeft geen effect aangezien het vaststellingsbesluit niet van toepassing was op de betreffende clientenraad; aan deze had de instelling laten weten dat het oude convenant van toepassing zou blijven totdat er vervangende toestemming van de LCvV zou zijn. De commissie is kritisch over deze aanpak van de instelling maar acht die niet in strijd met de wet. De inhoudelijke argumenten om geen instemming ..